Άμον δίκοπον μαχ̌αίρ’

Γιατί κλαις, μανούλα μ’;
’κι χάντς το παιδί σ’!
Σην ξενιτείαν πάω,
δος με την ευχ̌ή σ’

Με μαύρον καρδίαν
πάγω σην Γερμανίαν
Μάνα, δος με την ευχ̌ή σ’
να ’χω την υγ̆εία μ’

Άμον δίκοπον μαχ̌αίρ’
έν’ ο χωρισμός
Να χάν’ η μάνα το παιδίν
έν’ βαρύς καημός

Με μαύρον καρδίαν
πάγω σην Γερμανίαν
Μάνα, δος με την ευχ̌ή σ’
να ’χω την υγ̆εία μ’