Η σ̌άπκα μ’ σο γιάν’ απάν’

Το πουγιούκ’ τσιγκελωτόν,
η σ̌άπκα μ’ σο γιάν’ απάν’
Χορεύω το τρομαχτόν
έμπρι͜α ση καϊτέν απάν’

Στραβωτά η σ̌άπκα μ’ στέκ’
και -ν- αποφκακέσ’ τερώ
Κρούγ’ ατο εγώ ισ̌μάρ’
το κορτσόπον ντ’ αγαπώ

Τ’ αραπάς ι-σ’ το τεκίρ’
θέλ’ ελάδιν, ζιρζιρίζ’
Θειίτσα μ’, το κορτσόπο σου
έρθεν ώρα τ’ς για ν’ αντρίζ’

Θειίτσα μ’, δος με την κουτσ̌ή σ’
και μ’ ευτάς με πως ’κι θέλτς
Τα χρονόπα τ’ς αν δι͜αβαίν’ν’
θα θέκ’ς ατεν σο ταρέζ’