Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ν’ αϊλί εμέν, μανίτσα μου,
ν’ αϊλί εμέναν, μάνα!
Πόσον καλλίον θ’ έτονε
μικρός να αποθάν’να;
Ν’ αϊλί εμέν, μανίτσα μου,
πού έμ’ και πού ευρέθα;
Έλυσα τσ’ εγάπ’ς το σπαρέλ’,
έπεσα κι εκοιμέθα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθάν’να | πέθαινα | ||
| εγάπ’ς | αγάπης | ||
| εκοιμέθα | κοιμήθηκα | ||
| έμ’ | ήμουν | ||
| έτονε | ήταν | ||
| ευρέθα | βρέθηκα | ||
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| σπαρέλ’ | μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους | spalliera |  |
| τσ’ | (ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός; |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποθάν’να | πέθαινα | ||
| εγάπ’ς | αγάπης | ||
| εκοιμέθα | κοιμήθηκα | ||
| έμ’ | ήμουν | ||
| έτονε | ήταν | ||
| ευρέθα | βρέθηκα | ||
| καλλίον | (επίθ.) καλύτερο, (επίρ.) καλύτερα | ||
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| σπαρέλ’ | μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους | spalliera | |
| τσ’ | (ως τση, άρθρο γεν. ενικού) του/της, (ως τσοι, άρθρο αιτ. πληθ.) τις, (ως ερωτημ. τσί;) ποιός; |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 