Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής

Την καρδι͜ά μ’ έχω ακράνοιγον,
τ’ αχούλι μ’ έν’ ση στράτα σ’
Έλα να δί’ς με -ν- άψιμον,
τσίας βγάλλ’νε τ’ ομμάτι͜α σ’

Εμπροπίσ’ όσταν χορεύω
μετ’ εσέν, ψ̌η μ’, μασχαρεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
εσέν θα γαντουρεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
κανείναν ’κι ζελεύω

Άψιμο μ’ έν’ το άψιμο σ’
σίτι͜α είμαι σο γιάνι σ’
Κάψιμο μ’ έν’ το κάψιμο σ’
όσταν γομούμαι απάν’ ι-σ’

Εμπροπίσ’ όσταν χορεύω
μετ’ εσέν, ψ̌η μ’, μασχαρεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
κανείναν ’κι ζελεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
εσέν θα γαντουρεύω

Μετ’ εσέν ηύρα την πελιά μ’,
λέγω την αμαρτία μ’
Μία αλυκόν και μίαν μέλ’
ιρά̤στα̤ σην καρδία μ’

Εμπροπίσ’ όσταν χορεύω
μετ’ εσέν, ψ̌η μ’, μασχαρεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
κανείναν ’κι ζελεύω
Πόντιος είμαι, Απεσ̌λής,
εσέν θα γαντουρεύω