Η μάνα ’κι πρέπ’ να ελέπ’

Η μάνα ’κι πρέπ’ να ελέπ’
[Ν’ αϊλί εμέν! Να βάι εμέν!]
τον πόνον τη παιδί’ ατ’ς
[Άτσ̌απα γιατί; Λελεύω σε!]
Γιατί ους να τρανύνει͜ ατα
[Ν’ αϊλί εμέν! Να βάι εμέν!]
λύεται η καρδία τ’ς
[Άτσ̌απα γιατί; Λελεύω σε!]

Η μάνα που έχ̌’ ορφανά
[Ν’ αϊλί εμέν! Να βάι εμέν!]
και ζουν χωρίς πατέραν
[Άτσ̌απα γιατί; Λελεύω σε!]
Ατά ους να τρανύνει͜ ατα
[Ν’ αϊλί εμέν! Λελεύω σε!]
’κ’ ελέπ’ καλόν ημέραν
[Άτσ̌απα γιατί; Λελεύω σε!]