Καλόν κορίτσ’

Καλόν κορίτσ’, καλόν κορίτσ’
καλόν κι ευλογημένον
Ση χώραν φαίνεται άσ̌κεμον,
[ν’ αϊλί εμέν!]
σ’ εμέν έν’ φωταγμένον

Καλόν κορίτσ’ εχόρευαν
τη χωρί’ τα κορτσόπα
Τα κάλλι͜α τουν εσείουσαν
[ν’ αϊλί εμέν!]
άμον μανουσ̌ακόπα

Καλόν κορίτσ’, καλόν κορίτσ’
τ’ αρνί μ’ χορεύ’ σο γιάνι μ’
Ατώρα που εχόρεψα
[ν’ αϊλί εμέν!]
επίασεν απάν’ ι-μ’

Καλόν κορίτσ’ για χόρεψον,
εσέν λέγω, αρνόπο μ’
Σα τσ̌ιτσ̌ακλία ψ̌ήα σου
[ν’ αϊλί εμέν!]
ποίσον με ολίγον τόπον