Σ̌ουμπούλα μ’

Έι! σ̌ουμπούλα μ’, έι! σ̌ουμπούλα μ’
πάντα λες με κάθκα τούλα
Δύο χρόνια αγαπώ σε
κι αραεύω σε

Πάντα λες με «δέβα κι έλα»,
όλια τα άλλα -ν- επιδέβα
Έρχουμαι τιδέν ’κι δί’ς με,
να λελεύω σε!

Με καν’νάν λες πως ’κι αλλά͜εις με,
«θα» και «θα» μαναχόν τά͜εις με
Με τα λόγια τα σεβντάδες,
τυρα̤ννί͜εις με

Έι! σ̌ουμπούλα μ’, έι! σ̌ουμπούλα μ’,
εσέγκες σο ψ̌όπο μ’ βρούλαν
Αποπίσ’ ι-σ’ πάντα τρέχω,
ντό θα ’ίνουμαι;