
Στιχουργοί: Πόλυς Παυλίδης
Συνθέτες: Πόλυς Παυλίδης
Κλαίει η Μαύρη Θάλασσα
το κύμαν αγριεύει
Σον Πόντον εγέντον κακόν
και πώς να ημερεύει;
♫
Πώς να ημερεύ’ η θάλασσα
και πώς να ησυχάζει;
Σείεται και αντιβοά,
ολόεν συντρομάζει
♫
Το μαύρον εγέντον κόκκινον
ας σο αίμαν ντ’ εκχ̌ύεν
Ν’ αηλί εμάς και βάι εμάς
ο Πόντον ενεβζήεν
♫
Εβζήεν κι εσταμάτεσεν
του Πόντου η καρδία
Άλλο καμπάνας ξάι ’κι ακούς,
μηδέ ποπά λαλία
♫
Και τα πουλόπα τη Θεού
άλλο ’κι κελαηδούνε
Απλών’νε τα φτερόπα τουν,
φεύ’νε κι αλλού πετούνε
♫
Φεύ’νε, φεύ’νε τα πουλόπα!
Αφήν’νε τα φωλέας ατουν και φεύ’νε
Φωλέας ντο έχτισαν πριν γεννίεται ο Χριστόν,
ας σα πανάρχαια τα χρόνι͜α
Έρημα και παντέρημα χωρία, πολιτείας
♫
Μη κλαίτεν ξάι, πουλόπα μου,
τα μέρι͜α μουν ’κι χάν’νταν
Πάντα ελληνικά έσαν
κι αέτσ’ θα είναι πάντα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αέτσ’ | έτσι | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατουν | τους | ||
| αφήν’νε | αφήνουν | ||
| γεννίεται | γεννιέται | ||
| εβζήεν | έσβησε | ||
| εγέντον | έγινε | ||
| εκχ̌ύεν | εκχύθηκε, χύθηκε, εξέρρευσε | εκχύνω<ἐγχέω< ἐν + χέω | |
| ενεβζήεν | έσβησε | ||
| έσαν | ήταν | ||
| καμπάνας | (ον.πληθ., τα) καμπάνες | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| μουν | μας | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| ξάι | καθόλου | ||
| ολόεν | ολόκληρο/η | ||
| παντέρημα | ολομόναχα | ||
| ποπά | παπά | ||
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| συντρομάζει | τρέμει ολόκληρος/η/ο | ||
| τουν | τους | ||
| φεύ’νε | φεύγουν | ||
| φτερόπα | φτεράκια | ||
| φωλέας | (ονομ.πληθ.) φωλιές, (γεν. ενικού) φωλιάς | ||
| χάν’νταν | χάνονται, διώχνονται | ||
| χωρία | χωριά |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αέτσ’ | έτσι | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| ας σα | απ’ τα | ασό σα (από τα) | |
| ας σο | απ’ το | ασό σο (από το) | |
| ατουν | τους | ||
| αφήν’νε | αφήνουν | ||
| γεννίεται | γεννιέται | ||
| εβζήεν | έσβησε | ||
| εγέντον | έγινε | ||
| εκχ̌ύεν | εκχύθηκε, χύθηκε, εξέρρευσε | εκχύνω<ἐγχέω< ἐν + χέω | |
| ενεβζήεν | έσβησε | ||
| έσαν | ήταν | ||
| καμπάνας | (ον.πληθ., τα) καμπάνες | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| λαλία | λαλιά, φωνή | ||
| μέρι͜α | μέρη | ||
| μουν | μας | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| ξάι | καθόλου | ||
| ολόεν | ολόκληρο/η | ||
| παντέρημα | ολομόναχα | ||
| ποπά | παπά | ||
| πουλόπα | πουλάκια | ||
| συντρομάζει | τρέμει ολόκληρος/η/ο | ||
| τουν | τους | ||
| φεύ’νε | φεύγουν | ||
| φτερόπα | φτεράκια | ||
| φωλέας | (ονομ.πληθ.) φωλιές, (γεν. ενικού) φωλιάς | ||
| χάν’νταν | χάνονται, διώχνονται | ||
| χωρία | χωριά |

Απαγγελία: Κωνσταντία Αποστολίδου, Αλεξάνδρα Σιμιτσή, Θεόδωρος Σαββίδης Χορωδία: Γεωργία Παρουτσίδου, Ελευθερία Παρουτσίδου, Κατερίνα Φωτιάδου, Λία Καραβανά
