.
.
Έναν βράδον μαεμένον

Βάι, ν’ αϊλί εμέν

Βάι, ν’ αϊλί εμέν
Ορφανίγα, ορφανίγα
ας σον κύρ’ κι ας ση μάναν
Η ορφανία ετυλίεν
[βάι] ση γούλα μ’ άμον ράμμαν

Ο ορφανόν ο άνθρωπον
’κ’ εξέρ’ το μεκατίρ’ν ατ’
Ν’ αϊλί εκείνον-α πη χάν’
[βάι] από μικρός τον κύρ’ν ατ’
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
ας σοναπ’ τον ασό σον (από τον)
γούλαλαιμός gula it
εξέρ’ξέρω/ει, γνωρίζω/ει
ετυλίεντυλίχθηκε
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
κύρ’πατέρα
κύρ’νκύρη, πατέρα
μεκατίρ’ναξία (ηθική), ποσότητα, ικανότητα (ενικ.) miḳdār/ (πληθ.) meḳādīr/mawaqīdīr ae
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ορφανίαορφάνια
ορφανίγαορφάνεψα
πηπου
ράμμανχοντρή κλωστή, αρμαθιά καπνών περασμένα σε χοντρή κλωστή
χάν’χάνει, παύει να έχει, διώχνει
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
ας σοναπ’ τον ασό σον (από τον)
γούλαλαιμός gula it
εξέρ’ξέρω/ει, γνωρίζω/ει
ετυλίεντυλίχθηκε
’κ’δεν οὐκί<οὐχί gr
κύρ’πατέρα
κύρ’νκύρη, πατέρα
μεκατίρ’ναξία (ηθική), ποσότητα, ικανότητα (ενικ.) miḳdār/ (πληθ.) meḳādīr/mawaqīdīr ae
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
ορφανίαορφάνια
ορφανίγαορφάνεψα
πηπου
ράμμανχοντρή κλωστή, αρμαθιά καπνών περασμένα σε χοντρή κλωστή
χάν’χάνει, παύει να έχει, διώχνει
Βάι, ν’ αϊλί εμέν

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost