Αδά σον κόσμον ντ’ έρθαμε

Από Θεού γραμμένον έν’,
τα λογόπα σ’ μη χάνεις
Μαναχός θα γεννίεσαι,
μαναχός θ’ αποθάνεις

Αδά σον κόσμον ντ’ έρθαμε
έναν έν’ το καλόν -ι
Θα ’φτάς πως τιδέν ’κ’ εγροικάς,
θα ’φτάς τον παλαλόν -ι

Άμα αέτσ’ έτονε γραφτόν
ξάι μη λυπάσαι, ψ̌η μ’,
και -ν- απ’ ατά ντ’ εδέβαμε
σ’ εμέτερον τη ζωήν

Αδά σον κόσμον ντ’ έρθαμε
έναν έν’ το καλόν -ι
Θα ’φτάς πως τιδέν ’κ’ εγροικάς,
θα ’φτάς τον παλαλόν -ι

Ο κόσμον έντονε σκληρός
και -ν- αδά σα χρόνια, ψ̌η μ’
Και η ζωή κυλίεται
απέσ’ σ’ αυλακί’ τ’ ορμίν

Αδά σον κόσμον ντ’ έρθαμε
έναν έν’ το καλόν -ι
Θα ευτάς πως τιδέν ’κ’ εγροικάς,
θα ’φτάς τον παλαλόν -ι

Αρνί μ’, θα εγροικάς ατο,
άνθρωπος ’κι θ’ απομέν’
απάν’ σα γεράματα τ’
μαναχός άμον εμέν

Αδά σον κόσμον ντ’ έρθαμε
έναν έν’ το καλόν -ι
Θα ’φτάς πως τιδέν ’κ’ εγροικάς,
θα ’φτάς τον παλαλόν -ι