Τη μάναν μ’ ανασπάλλομε

Ας σο ταφί σ’ τα τσ̌ιτσ̌έκα̤,
μανίτσα, εξεράθαν [νε]
Ας σο σταυρόν τα γράμματα
ατά ούλα̤ -ν- εχάθαν [νε]

Εσέναν ούλ’ ενέσπαλαν,
κανείς ’κ’ εξέρ’ τον τόπο σ’ [νε]
Τα χορτάρα̤ ετράνυναν,
εχάθεν το ταφόπο σ’ [νε]

Μάνα, εσέν ενέσπαλαν
τ’ εγγόνα̤ σ’, τα παιδία σ’ [νε]
Κρίμαν σ’ εμέκια και τ’ εσά,
σ’ έμορφον την καρδία σ’ [νε] 

Τη μάναν μ’ ανασπάλλομε
όντες αφήν’ μας υείαν [νε]
Ατέν όντες ’κι θυμούμες
τρανόν έν’ αμαρτίαν [νέι]