Μοσκόφ

’Μώ σε, ήμαρτον, πουλί μ’, [αμάν]
έλα, έλα μετ’ εμέναν [νε/ούι αμάν]
να ευτάμε παλαλά [αμάν]
μετ’ εσέναν τη φραντάλαν [ούι αμάν]

’Μώ σε, ήμαρτον, πουλί μ’, [αμάν]
αχ! τα κάλλι͜α σ’ να λελεύω [ούι αμάν]
Πώς θα ’ίνεται, πουλί μ’;
πώς να ’φτάγω, νε γιαβρί μ’;
Πώς θα ’ίνεται, πουλί μ’, [αμάν]
να τυλίγουμαι σα μὲσα σ’; [ούι αμάν]

’Μώ σε, ήμαρτον, πουλί μ’, [αμάν]
μάισσας κόρη γιάμ’ είσαι; [ν’ αϊλί εμέν!]
Με το τέρεμα σ’, πουλί μ’,
τον άνθρωπον παλαλώντς
Με το τέρεμα σ’, πουλί μ’, [αμάν]
τα παλληκάρι͜α μαεύ’ς [ν’ αϊλί εμέν!]