Στιχουργοί: Χρήστος Ραμπίδης
Συνθέτες: Χρήστος Ραμπίδης
Τη μάνα μ’ στυχαρι͜άστ’ ατεν,
το παιδίν ατ’ς έχ̌’ κι έρ’ται
Ας αναλλάζ’ τη νύφεν ατ’ς
σην απαντή μ’ ας έρ’ται
Το πόιν ατ’ς απ’ αδά κι απάν’
ενός φράγκου λαμπάδαν
Είδα ’τεν και κάτ’ έπαθα,
ν’ αϊλί τ’ εμόν τη μάναν!
Έλα να ποδεδίζω σε,
κοκκινοφορεμέντσα
Έκαψες το καρδόπο μου,
νε σ̌κύλ’ αφορισμέντσα
Έλυσα το σπαρέλ’ν εθε,
χάραξαν τα ραχ̌ία
Μανίτσα μ’, άλλο ’κ’ είδα εγώ
αΐκα -ν- άσπρα ψ̌ήα| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| αΐκα | τέτοια/ες | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αναλλάζ’ | φοράει τα καλά/γιορτινά ρούχα | ||
| απάν’ | πάνω | ||
| απαντή | προϋπάντηση, συνάντηση | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| αφορισμέντσα | αφορισμένη, αναθεματισμένη | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- |  |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έρ’ται | έρχεται | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| έχ̌’ κι έρ’ται | είναι στον ερχομό, έρχεται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| κάτ’ | κάτι | ||
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| να ποδεδίζω | να χαρώ κπ | ||
| νύφεν | νύφη | ||
| ποδεδίζω | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι, απολαμβάνω, προσκυνώ | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| ποδεδίζω σε | να σε χαρώ | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| πόιν | ύψος, μπόι | boy |  |
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σ̌κύλ’ | (γεν.) σκύλου | ||
| σπαρέλ’ν | μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους | spalliera |  |
| στυχαρι͜άστ’ | (προστ.) συγχαρείτε, αγγείλετε το ευχάριστο γεγονός | ||
| ’τεν | αυτήν | ||
| ψ̌ήα | ψυχές, η περιοχή του στέρνου, τα εσώψυχα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αδά | εδώ | ||
| αΐκα | τέτοια/ες | ||
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αναλλάζ’ | φοράει τα καλά/γιορτινά ρούχα | ||
| απάν’ | πάνω | ||
| απαντή | προϋπάντηση, συνάντηση | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| ατ’ς | αυτής/της ή αυτούς/τους | ||
| αφορισμέντσα | αφορισμένη, αναθεματισμένη | ||
| εθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έρ’ται | έρχεται | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| έχ̌’ κι έρ’ται | είναι στον ερχομό, έρχεται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| κάτ’ | κάτι | ||
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| να ποδεδίζω | να χαρώ κπ | ||
| νύφεν | νύφη | ||
| ποδεδίζω | (ενεργ. και μέση) χαίρομαι, απολαμβάνω, προσκυνώ | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| ποδεδίζω σε | να σε χαρώ | από+δέδιν (<δείδω=φοβάμαι, ανησυχώ) | |
| πόιν | ύψος, μπόι | boy | |
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| σ̌κύλ’ | (γεν.) σκύλου | ||
| σπαρέλ’ν | μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους | spalliera | |
| στυχαρι͜άστ’ | (προστ.) συγχαρείτε, αγγείλετε το ευχάριστο γεγονός | ||
| ’τεν | αυτήν | ||
| ψ̌ήα | ψυχές, η περιοχή του στέρνου, τα εσώψυχα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 