Στιχουργοί: Γιώργος Σασκαλίδης
Συνθέτες: Γιώργος Σασκαλίδης
Ο πατέρας είμαι -ν- εγώ
που έχ̌’ πολλά παιδία
Τα δύο είναι μετ’ εμέν
και τ’ άλλα είν’ ση Ρουσίαν
Σα δύο εκόπεν η ζωή μ’,
τόπον ’κ’ έχω να στέκω
Και τα κομμάτι͜α ας σην ψ̌η μ’
τόπον ’κ’ έχω να θέκω
Όσ’ πόσον τα ξεριζωμούς,
όσ’ πόσον τυραννίας;
Πόσον κι άλλον θα ’ίν’ντανε
σ’ εμετέρτς αδικίας;
Τραντέλληνες είμες εμείς,
τη πατρίδας παιδία
Εμάς πα ο Θεόν έπλασεν
σ’ αούτ’ την κοινωνίαν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αδικίας | (τα, πληθ.) αδικίες | ||
| αούτ’ | αυτός/ή/ό/ά | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| είμες | είμαστε | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκόπεν | κόπηκε | ||
| εμετέρτς | ημέτερους, δικούς μου, οικείους μου, φίλα προσκείμενους σ' εμένα | ἡμέτερος |  |
| έπλασεν | έπλασε, δημιούργησε, εμφάνισε | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| θέκω | θέτω, τοποθετώ, βάζω | ||
| ’ίν’ντανε | γίνονται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όσ’ πόσον | (όσον πόσον) πόσο πια; μέχρι πότε; | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| Ρουσίαν | Ρωσία | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αδικίας | (τα, πληθ.) αδικίες | ||
| αούτ’ | αυτός/ή/ό/ά | ||
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| είμες | είμαστε | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| εκόπεν | κόπηκε | ||
| εμετέρτς | ημέτερους, δικούς μου, οικείους μου, φίλα προσκείμενους σ' εμένα | ἡμέτερος | |
| έπλασεν | έπλασε, δημιούργησε, εμφάνισε | ||
| έχ̌’ | έχει | ||
| θέκω | θέτω, τοποθετώ, βάζω | ||
| ’ίν’ντανε | γίνονται | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| όσ’ πόσον | (όσον πόσον) πόσο πια; μέχρι πότε; | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| παιδία | παιδιά | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| Ρουσίαν | Ρωσία | ||
| ψ̌η | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 