Το ρακίν σίτι͜α έπινα

Το ρακίν σίτι͜α έπινα
σο καμίσι μ’ εκχ̌ύεν
Είνας μικρέσσα κι έμορφος
σο γιάνι μ’ εζουλίεν

Τα τσ̌άπουλας σα ποδάρι͜α μ’,
εσέβα σο χορόν -ι
Ατό τη τσούνας το κουτάβ’
χορεύ’ σο γιάν’ τ’ εμόν -ι

Άμον τσιλίδ’ τα μαγ’λόπα τ’ς,
τ’ ομμάτι͜α τ’ς γερανέαν
Το πόιν ατ’ς ίσον κι έμορφον
και -ν- άμον τη νεμέαν

Γουρπάν’ εγώ να ’ίνουμαι
σ’ αΐκον εμορφίαν
Άμον τ’ εσόν ’κ’ είδα εγώ,
πουλόπο μ’/γιαβρόπο μ’, αλλομίαν