Στιχουργοί: Διογένης Αϊνατζής
Συνθέτες: Διογένης Αϊνατζής
Όντες τερώ σε πορπατείς
τ’ ομματόπα μ’ δεισών’νε
κι η καρδι͜ά μ’ αμὰν φτιλακίζ’,
’νεσπάλλ’ όλια τα πόνι͜α
Νώμα τη ψ̌ης ι-σ’ τ’ ανοιγάρ’,
σύναυγα να εμπαίνω
Γουρπάν’ να ευτάω το καρδόπο μ’
κι ους να βραδύν’ θ’ εβγαίνω
Αφ’ς με ας εμπαίνω σην οντά σ’
τη νύχταν, μη φοάσαι!
Μόνον θ’ ελέπω την τσ̌εχρέ σ’
την ώραν ντο κοιμάσαι
Εγάπη σ’ ξυμυτόν μαχ̌αίρ’
ση γούλα μ’ ντο καρφούται
Κάθαν κιντίν, κάθαν βραδήν
’φτάει ατο και γομούται
Καλομηνά τραντάφυλλο μ’,
ανοιξεζ’νόν τσ̌ιτσ̌άκι μ’
Μίαν εγάπη σ’ έν’ πετμέζ’
και μίαν έν’ φαρμάκι
Ρίζα μ’, εσύ ’σαι το σολούχ’
ση καρδι͜άς ι-μ’ τα φύλλα
Μάχσους θα βαχλανεύκουμαι
να φέρω σε σα χ̌είλι͜α| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αμὰν | αμέσως, ευθύς, μονομιάς | hemen/hemān |   |
| ανοιγάρ’ | κλειδί | ||
| ανοιξεζ’νόν | ανοιξιάτικο | ||
| βαχλανεύκουμαι | λέω «βαχ» και καθ’ υπερβολή λυπάμαι | ||
| βραδήν | βράδυ | ||
| βραδύν’ | βραδιάζει | ||
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γούλα | λαιμός | gula |  |
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān |  |
| δεισών’νε | γίνονται ομιχλώδη, καλύπτονται από ομίχλη | δεῖσα=υγρασία, λάσπη, βρωμιά |  |
| εβγαίνω | βγαίνω | ||
| εγάπη | αγάπη | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| εμπαίνω | μπαίνω | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάω | κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| κάθαν | κάθε | ||
| Καλομηνά | (γεν.) Μαΐου, μαγιάτικα, (αιτ.) Μάιο | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| καρφούται | καρφώνεται | ||
| κιντίν | απόγευμα, δείλι | ikindi | |
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| μάχσους | επίτηδες, σκοπίμως | mahsus/maḫṣūṣ | |
| μίαν | μια φορά | ||
| νώμα | (προστ.) δώσε μου | ||
| ξυμυτόν | μυτερό, σουβλερό, κωνικό | ὀξύς+μύτη | |
| όλια | όλα | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| οντά | δωμάτιο | oda | |
| όντες | όταν | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| πετμέζ’ | πετιμέζι, ο συμπυκνωμένος χυμός που παίρνουμε μετά από το βράσιμο του μούστου, μτφ. κάτι πολύ γλυκό στην γεύση | pekmez | |
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πορπατείς | περπατάς | ||
| σολούχ’ | αναπνοή | soluk | |
| σύναυγα | χαράματα, την αυγή | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| τσ̌εχρέ | πρόσωπο | çehre/çihre | |
| τσ̌ιτσ̌άκι | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φοάσαι | φοβάσαι | ||
| ’φτάει | (ευτάει) κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| φτιλακίζ’ | σπαρταρά, πάλλεται γρήγορα | ||
| ψ̌ης | ψυχής |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αμὰν | αμέσως, ευθύς, μονομιάς | hemen/hemān | |
| ανοιγάρ’ | κλειδί | ||
| ανοιξεζ’νόν | ανοιξιάτικο | ||
| βαχλανεύκουμαι | λέω «βαχ» και καθ’ υπερβολή λυπάμαι | ||
| βραδήν | βράδυ | ||
| βραδύν’ | βραδιάζει | ||
| γομούται | γεμίζει, βουρκώνει, κομπιάζει | ||
| γούλα | λαιμός | gula | |
| γουρπάν’ | θυσία | kurban/ḳurbān | |
| δεισών’νε | γίνονται ομιχλώδη, καλύπτονται από ομίχλη | δεῖσα=υγρασία, λάσπη, βρωμιά | |
| εβγαίνω | βγαίνω | ||
| εγάπη | αγάπη | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| εμπαίνω | μπαίνω | ||
| έν’ | είναι | ||
| ευτάω | κάνω, φτιάχνω | εὐθειάζω | |
| κάθαν | κάθε | ||
| Καλομηνά | (γεν.) Μαΐου, μαγιάτικα, (αιτ.) Μάιο | ||
| καρδι͜άς | (τη, γεν.) καρδιάς, (τα, ονομ. πληθ.) καρδιές | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| καρφούται | καρφώνεται | ||
| κιντίν | απόγευμα, δείλι | ikindi | |
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| μάχσους | επίτηδες, σκοπίμως | mahsus/maḫṣūṣ | |
| μίαν | μια φορά | ||
| νώμα | (προστ.) δώσε μου | ||
| ξυμυτόν | μυτερό, σουβλερό, κωνικό | ὀξύς+μύτη | |
| όλια | όλα | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| οντά | δωμάτιο | oda | |
| όντες | όταν | ||
| ους | ως, μέχρι | ||
| πετμέζ’ | πετιμέζι, ο συμπυκνωμένος χυμός που παίρνουμε μετά από το βράσιμο του μούστου, μτφ. κάτι πολύ γλυκό στην γεύση | pekmez | |
| πόνι͜α | πόνοι | ||
| πορπατείς | περπατάς | ||
| σολούχ’ | αναπνοή | soluk | |
| σύναυγα | χαράματα, την αυγή | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| τσ̌εχρέ | πρόσωπο | çehre/çihre | |
| τσ̌ιτσ̌άκι | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| φοάσαι | φοβάσαι | ||
| ’φτάει | (ευτάει) κάνει, φτιάχνει | εὐθειάζω | |
| φτιλακίζ’ | σπαρταρά, πάλλεται γρήγορα | ||
| ψ̌ης | ψυχής |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 