Το κορίτσ’ ντο αγαπώ

Το κορτσόπον ντ’ αγαπώ
ατό ασ’ εμέν μικρόν
Πείσματα και τσ̌αλουμόπα,
έκαψεν την ψ̌ην τ’ εμόν

Έφαεν την καρδία μ’,
εποίκεν τρανόν γεράν
Τ’ αχούλι μ’ θα χάν’ ατο
ας σο πολλά τη σεβτάν

Τ’ ομματόπα τ’ς έμορφα,
το πόιν ατ’ς έν’ πιτσ̌ιμλίν
Ατέναν εγώ θα παίρω
σ’ οσπίτι μ’ έναν βραδήν

Έφαεν την καρδία μ’,
εποίκεν τρανόν γεράν
Τ’ αχούλι μ’ θα χάν’ ατο
ας σο πολλά τη σεβτάν

Ση μάνα μ’ ατέν θα πάω
με ποπάν και με κουμπάρο
Σ’ οσπίτι μ’ ατέν θ’ εβάλω
και -ν- ατέν γαρή μ’ θ’ ευτάγω

Έφαεν την καρδία μ’,
εποίκεν τρανόν γεράν
Τ’ αχούλι μ’ θα χάν’ ατο
ας σο πολλά τη σεβτάν