Λελεύω σε, τριαντάφυλλον

Λελεύω σε, τριαντάφυλλον
και Παναΐας δάκρεν
Η μύρα σ’ ’κι χορτάεται
ευωδία σ’ ’κι χάται

Σην ψ̌η μ’ άμον ελέαν
για κλώστ’ σ’ εμέν μερέαν
Γιά δος μα ένα φίλεμαν,
γιά έναν μαχ̌αιρέαν

Απάν’ σα ποδαρέας ι-σ’,
αρνί μ’, θα πάγω χάμαι
Έπαρ’ με σ’ εγκαλιόπο σου,
καλά σπίγγ’σον και κράτ’ με

Σην ψ̌η μ’ άμον ελέαν
για κλώστ’ σ’ εμέν μερέαν
Γιά δος μα ένα φίλεμαν,
γιά έναν μαχ̌αιρέαν

Ρομάνας ι-μ’ τριαντάφυλλον,
κυδών’ σκουντουλισμένον
Για τ’ εσέν λόγον πη θα λέει
να έν’ αφορισμένον

Σην ψ̌η μ’ άμον ελαίαν
για κλώστ’ σ’ εμέν μερέαν
Γιά δος μα ένα φίλεμαν,
γιά έναν μαχ̌αιρέαν

Η σεβντά έν’ αρρώστιαν
ν’ αϊλί τηνάν σουμώνει
Μαραζών’ την καρδίαν ατ’
το αίμαν ατ’ θολώνει

Σην ψ̌η μ’ άμον ελέαν
για κλώστ’ σ’ εμέν μερέαν
Γιά δος μα ένα φίλεμαν,
γιά έναν μαχ̌αιρέαν