.
.
Ακρίτας του Πόντου Νο3

Έφυγαν τ’ εμά τα χρόνα̤

Έφυγαν τ’ εμά τα χρόνα̤
Έφυγα εγώ ας σην Ελλάδαν
δεκαοχτώ χρονών παιδόπον 
ούι! σην ξενιτει͜άν
’Δέβανε τα είκοσ’ χρόνα̤,
τα μαλλία μ’ άσπρα χ̌ι͜όνα̤
Ιχ!/Ωχ-ε! ν’ αϊλί εμέν!

’Δέβανε τ’ εμά τ’ αχούλα̤,
όι!/εχ! μάνα μ’, άμον βαγόνα̤
ούι! σην ξενιτει͜άν
Να δουλεύω σα γιαπία
και σοι ξένων τη δουλείαν,
σα εργοστάσια

Θα κλώσκουμαι σην εγκάλα̤ σ’,
να χορτάζω εγώ τα χάδα̤ σ’,
μανίτσα μ’, τ’ εσά
Ούι! Σο τσ̌όλ’ σην ξενιτείαν
’κι τελείται η δουλεία
εχ! κι/και -ν- εγέρασα
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλευση
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
αχούλα̤μυαλά akıl < ʿaḳl trae
γιαπίαημιτελές οικοδομές yapı tr
’δέβανε(για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν (για χρόνο) πέρασαν διαβαίνω gr
δουλείαδουλειά, εργασία
δουλείανδουλειά
εγέρασαγέρασα
εγκάλα̤αγκαλιά
εμάδικά μου
εσάδικά σου/σας
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλώσκουμαι(αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
παιδόπονπαιδάκι
σοιστους/στις, τους/τις
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τσ̌όλ’έρημο, ερημικό çöl tr
χάδα̤χάδια
χ̌ι͜όνα̤χιόνια
χορτάζωχορταίνω
χρόνα̤χρόνια
ΚείμενοΕπεξήγησηΕτυμ. ΡίζαΠροέλ.
αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
άμονσαν, όπως, καθώς ἅμα gr
ας σηναπ’ την ασό σην (από την)
αχούλα̤μυαλά akıl < ʿaḳl trae
γιαπίαημιτελές οικοδομές yapı tr
’δέβανε(για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν (για χρόνο) πέρασαν διαβαίνω gr
δουλείαδουλειά, εργασία
δουλείανδουλειά
εγέρασαγέρασα
εγκάλα̤αγκαλιά
εμάδικά μου
εσάδικά σου/σας
’κιδεν οὐκί<οὐχί gr
κλώσκουμαι(αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω
μανίτσαμανούλα
ν’ αϊλίαλίμονο!, συμφορά!
παιδόπονπαιδάκι
σοιστους/στις, τους/τις
τελείται(αμτβ.) τελειώνει, εξαντλείται, μτφ. πεθαίνει
τσ̌όλ’έρημο, ερημικό çöl tr
χάδα̤χάδια
χ̌ι͜όνα̤χιόνια
χορτάζωχορταίνω
χρόνα̤χρόνια
Έφυγαν τ’ εμά τα χρόνα̤

Ποντιακός Στίχος - Pontian Lyrics 2026

Επικοινωνία: infoDUMMY@pontianlyrics.gr

Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της IpHost