Στιχουργοί: Σωκράτης Κυψελίδης
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Έλα, τρυγόνα μ’, μετ’ εμέν
να πάμε σ’ ερημίας
Μανάχον ο Θεόν να ελέπ’
ντ’ ευτάμε μασχαρείας
Έλα τ’ αρνί μ’ τ’ εμόν-ι,
ήλιος σο χ̌ειμωγκόν-ι
Έλα του παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌άκ’,
πηγής κρύον νερόν-ι
Έλα, τρυγόνα μ’, μετ’ εμέν
να πάμε σο παρχάρι
Κοιμούμαι κι αναπάουμαι
σου σπαρελί’ σ’ τ’ αστάρι
Έλα τ’ αρνί μ’ τ’ εμόν-ι,
ήλιος σο χ̌ειμωγκόν-ι
Έλα του παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌άκ’,
πηγής κρύον νερόν-ι
Έλα, τρυγόνα μ’, μετ’ εμέν
σου παρχαρί’ τ’ εβόρας
Έλα ας πάμε κρύφκουμες
ας σ’ ομμάτι͜α τη χώρας
Έλα τ’ αρνί μ’ τ’ εμόν-ι,
ήλιος σο χ̌ειμωγκόν-ι
Έλα του παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌άκ’,
πηγής κρύον νερόν-ι
Έλα, τρυγόνα μ’, μετ’ εμέν
πάμε ση γης την άκραν
Σ̌κίζομε ορμάνι͜α και ραχ̌ιά,
θάλασσας, ποταμάκρι͜α
Έλα τ’ αρνί μ’ τ’ εμόν-ι,
ήλιος σο χ̌ειμωγκόν-ι
Έλα του παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌άκ’,
πηγής κρύον νερόν-ι| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άκραν | άκρη, αρχή | ||
| αναπάουμαι | αναπαύομαι, ξεκουράζομαι | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| αστάρι | φόδρα | astar/āster | |
| εβόρας | σκιές, δροσερά μέρη | ||
| ελέπ’ | βλέπει/βλέπω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| ερημίας | ερημιές | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω | |
| κοιμούμαι | κοιμάμαι | ||
| κρύφκουμες | κρυβόμαστε | ||
| μανάχον | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| μασχαρείας | αστεία, αστεϊσμοί | maskara/masḫara | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| παρχαρί’ | θερινού βοσκότοπου (παρχαριού) | ||
| παρχάρι | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ποταμάκρι͜α | όχθες ποταμών | ||
| σπαρελί’ | σπαρελιού (μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους) | spalliera | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌ιτσ̌άκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| χ̌ειμωγκόν | (ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα | ||
| χώρας | ξένος/η/ο/οι γενικά, οι/το/τα μη οικείο/α, ξενιτειάς |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άκραν | άκρη, αρχή | ||
| αναπάουμαι | αναπαύομαι, ξεκουράζομαι | ||
| ας σ’ | (ας σου) από του, από τότε που/αφότου, (ας σο) από το/τα | ||
| αστάρι | φόδρα | astar/āster | |
| εβόρας | σκιές, δροσερά μέρη | ||
| ελέπ’ | βλέπει/βλέπω | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| ερημίας | ερημιές | ||
| ευτάμε | κάνουμε, φτιάχνουμε | εὐθειάζω | |
| κοιμούμαι | κοιμάμαι | ||
| κρύφκουμες | κρυβόμαστε | ||
| μανάχον | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| μασχαρείας | αστεία, αστεϊσμοί | maskara/masḫara | |
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ομμάτι͜α | μάτια | ||
| ορμάνι͜α | δάση | orman | |
| παρχαρί’ | θερινού βοσκότοπου (παρχαριού) | ||
| παρχάρι | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ποταμάκρι͜α | όχθες ποταμών | ||
| σπαρελί’ | σπαρελιού (μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους) | spalliera | |
| τρυγόνα | το πουλί τρυγόνι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | τρυγών<τρύζω | |
| τσ̌ιτσ̌άκ’ | άνθος, λουλούδι | çiçek | |
| χ̌ειμωγκόν | (ονομ.) χειμώνας, (γεν.) χειμώνα | ||
| χώρας | ξένος/η/ο/οι γενικά, οι/το/τα μη οικείο/α, ξενιτειάς |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 