Ν’ αϊλί εμέν τον πατέραν

Ν’ αϊλί εμέν τον άχαρον
εμένα τον πατέρα
Τα τερτόπα μ’ είναι πολλά
’κ’ είδα ένα άσπρον ημέραν

Έικιτι, πουλόπο μ’, ν’ αϊλί εμέν τον μαύρον!
Θα φύεται το τσ̌ικάρι μ’!

♫

Απόψ’ θα φεύ’ από σουμά μ’
τ’ αρνί μ’ τ’ αγαπημένο
Με την αροθυμίαν ατ’
θα ζω και θ’ απομένω

♫

Ατός έν’ όλεν η ζωή μ’,
ατόν σον κόσμον έχω
[Έικιτι, πουλίκα μ’, ν’ αϊλί εμέν!]
Ατώρα φεύ’ σην ξενιτά̤ν
εγώ τίναν θα έχω;

Μανάχος κι έρημος επέμ’να!

♫

Απόψ’ θα φεύ’ από σουμά μ’
τ’ αρνί μ’ τ’ αγαπημένο
Με την αροθυμίαν ατ’
θα ζω και θ’ απομένω

Έικιτι, ν’ αϊλί εμέν τον μαύρον!
Θα φύεται το αρνί μ’!
Μανάχος θ’ απομένω!