Ν’ αϊλί εκείνον που γερά

Ν’ αϊλί εκείνον που γερά
και άλλο ’κι νεούται
Μη λέτε ατον πολλά θα ζει
ατός ξάι ’κι κομπούται

Όσταν τα χρόνια δα̤βαίν’νε
άμον ποτάμ’ που πάει
Οπίσ’ ’κι θα γυρίσ̌κεται
όνειρα ξάι μ’ ευτάει

Ένας σοφός ο γέροντας,
τα χρόνι͜α φορτωμένος
Ας κλώθ’ τ’ αχούλ’ν ατ’ οξωπίσ’,
αέτσ’ έν’ κερδισμένος

Ν’ αϊλί τον γέρον π’ αναμέν’
μαναχός ση ζωήν ατ’
Παρακαλεί τον Χάροντα
να έρ’ται παίρ’ την ψ̌ην ατ’