Ματσούκα

Ματσούκα μ’, τα παρχάρι͜α σου,
τα πράσινα τα φύλλα,
το τσουπαδένεν το ψωμί σ’,
το στύπον η μαντζίρα σ’

Ας έλεπα -ν- από μακρά
την Τσ̌όφα μ’ την καημέντσα,
σο ανεφόρ’ απάν’ καικά
το σ̌ελέκ’ φόρτωμέντσα

Κα’ έλα πουλί μ’, [και] Τσ̌οφούλα μου,
απέσ’ σα ορμανόπα
απέσ’ σα τσ̌ιτσ̌εκόπα

Ν’ ακούω κελαηδήματα
και μακρύν τραγωδίαν
[Ωχ!] Τη γαβαλί’ το μοιρολόι
και κωδωνί’ λαλίαν

Κακά είναι τα ψέματα·
Αδά σον κόσμον π’ έρ’ται,
[ωχ!] όπου κι αν πάει η ψ̌η ατ’ σύρ’
τον τόπον ντ’ εγεννέθεν

Κα’ έλα, πουλί μ’, [και] Τσ̌οφούλα μου
απέσ’ σα τσ̌ιτσ̌εκόπα,
απέσ’ σα ορμανόπα