Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Έναν πουλίν, καλόν πουλίν
εβγαίν’ από την Πόλην
Ουδέ σ’ αμπέλια εκόνεψεν
ουδέ σε περιβόλια
Επήεν και -ν- εκόνεψεν
σ’ Αγια-Σοφιάς την πόρταν
Έδειξεν τ’ έναν το φτερόν
σο αίμαν βουτεμένον
και σ’ άλλο το φτερόν αθε
χαρτίν βαστά γραμμένον
Ατό, κανείς ’κι αναγνώθ’,
κανείς ’κ’ εξέρ’ ντο λέει,
μηδέ κι ο Πατριάρχης μου
με όλους τους παπάδες
Κι έναν παιδίν, καλόν παιδίν
πάει και αναγνώθει
Σίτι͜α αναγνώθει, σίτι͜α κλαίει
σίτι͜α κρούει την καρδίαν
«Ν’ αϊλί εμάς και βάι εμάς!
’Πάρθεν η Ρωμανία!»| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ατό | αυτό | ||
| βουτεμένον | βουτηγμένο | ||
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εκόνεψεν | εγκαταστάθηκε, φώλιασε, προσγειώθηκε | konmak | |
| εξέρ’ | ξέρω/ει, γνωρίζω/ει | ||
| επήεν | πήγε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ’πάρθεν | (επάρθεν) πάρθηκε, αλώθηκε | ||
| σίτι͜α | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αθε | (αντων. γ’ προσώπ.) του/της | από το ομηρικό έθεν (< ε + επίθημα -θεν, πρβλ. εμέθεν, σέθεν). Η ψίλωση έθεν > εθε προτιμήθηκε για ομοιομορφία με τους τύπους που αρχίζουν από α- | |
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ατό | αυτό | ||
| βουτεμένον | βουτηγμένο | ||
| εβγαίν’ | βγαίνει | ||
| εκόνεψεν | εγκαταστάθηκε, φώλιασε, προσγειώθηκε | konmak | |
| εξέρ’ | ξέρω/ει, γνωρίζω/ει | ||
| επήεν | πήγε | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ’πάρθεν | (επάρθεν) πάρθηκε, αλώθηκε | ||
| σίτι͜α | καθώς, ενώ | σόταν<εις όταν |

