Πράσινα είν’ τ’ ομμάτοπα σ’

Πράσινα είν’ τ’ ομματόπα σ’,
τα μάγ’λα σ’ κοκκινίζ’νε [λελεύω σε!]
Ας είχα κι ας εφίλ’να τα,
τα χ̌είλι͜α μ’ σκουντουλίζ’νε [λελεύω σε!]

Πράσινα είν’ τ’ ομματόπα σ’,
σον ήλεν παρλαεύ’νε [λελεύω σε!]
Ατά όντες τερώ ατα
θα̤ρρώ πως καλατσ̌εύ’νε [λελεύω σε!]

Έχ’νε ατά τ’ ομματόπα σ’
τη θάλασσας το χρώμαν [λελεύω σε!]
Εσέναν αν ’κι παίρω σε
θα βάλ’νε με σο χώμαν [ν’ αϊλί εμέν!]