Εποίκες με γυρευόν

Οπίσ’, οπίσ’ πορπατείς,
μαύρα αχάντι͜α να πατείς
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]
Ντο εποίκες το κακόν,
να ευρήκ’ς ας σον Θεόν
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]

Η ζήση μ’ μαύρον πικρόν,
είσαι φαρμακόγλωσσον
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]
Σην εγάπη μ’ το αγνόν
είσαι οφίδ’ φαρμακερόν
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]

Όλια εδέκα σε, πουλί μ’,
’κι γουεύ’ς εσύ την ψ̌η μ’
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]
Εποίκες με γυρευόν,
λάσκουμαι άμον παλαλόν
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]

Αξίαν είχ̌εν η παρά,
σουμά σ’ ’κ’ εγνώρτσα χαρά
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]
Σην ψ̌η σ’ απέσ’ σην καρδία σ’
θα κείνταν τα αμαρτίας
[όι, όι, ν’ αϊλί εμέν!]