Στιχουργοί: Γιώργος Αμαραντίδης
Συνθέτες: Γιώργος Αμαραντίδης
Σον παρχάρ’ εξέβα, μάνα μ’,
κι επαρχάρεψα
Ο καημός ι-μ’ τρανόν, μάνα μ’,
κι εταγιάνεψα
Αγαπώ καίουμαι, μάνα μ’,
κι η ψ̌η μ’ λύεται
Γιατρειά για τ’ εμέν, μάνα μ’,
’κι θα ευρίεται
Σα ψηλά ραχ̌ία, μάνα μ’,
και σα χαμελά
Κλώσκουμαι κι η καρδι͜ά μ’, μάνα μ’,
πώς καρδοπονά!
Και ν’ αϊλί εμέν, νε μάνα μ’,
ντ’ εύρα το κακόν
Γυροκλώσκουμαι, νε μάνα μ’,
άμον ορφανόν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| γυροκλώσκουμαι | (αμετάβ.) κλωθογυρίζω | ||
| εξέβα | βγήκα, ανέβηκα, μτφ. προέκυψα | ||
| επαρχάρεψα | παραθέρισα σε θερινό βοσκότοπο (παρχάρι) | ||
| εταγιάνεψα | απόκαμα, ξέμεινα από αντοχές, πλησίασα τόσο ώστε να ακουμπάω | dayanmak |  |
| εύρα | βρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες | ||
| ευρίεται | βρίσκεται | ||
| καίουμαι | καίγομαι | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλώσκουμαι | (αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω | ||
| λύεται | λιώνει | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| χαμελά | χαμηλά | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| γυροκλώσκουμαι | (αμετάβ.) κλωθογυρίζω | ||
| εξέβα | βγήκα, ανέβηκα, μτφ. προέκυψα | ||
| επαρχάρεψα | παραθέρισα σε θερινό βοσκότοπο (παρχάρι) | ||
| εταγιάνεψα | απόκαμα, ξέμεινα από αντοχές, πλησίασα τόσο ώστε να ακουμπάω | dayanmak | |
| εύρα | βρήκα, (ιδιωμ. προστ.) βρες | ||
| ευρίεται | βρίσκεται | ||
| καίουμαι | καίγομαι | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κλώσκουμαι | (αμετάβ.) γυρίζω, επιστρέφω | ||
| λύεται | λιώνει | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| παρχάρ’ | ορεινός τόπος θερινής βοσκής | ||
| ραχ̌ία | ράχες, βουνά | ||
| τρανόν | μεγάλος | ||
| χαμελά | χαμηλά | ||
| ψ̌η | ψυχή |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 