Καρδι͜ά ντο έσ’νε σίδερον

Λαλόπον, ντ’ εκελάηδανες
κι άλλο ’κι κωδωνίζεις
Καρδι͜ά μ’ ντο έσ’νε σίδερον
κι άλλο ’κι ταγιανίζεις

Σα τέρτι͜α, σα παράπονα σ’
τα γιατρικά ’κ’ ευρέθαν
Ντο ’κ’ έμευες ετσ̌άτεψες
και ντ’ ενεμένες ’κ’ έρθαν

Καρδι͜ά μ’ ντο έσ’νε σίδερον,
κάστρον απάν’ σα κάσ̌ι͜α
Εκόμπωσαν κι επάτεσαν
εσέν γιαβάς̌-γιαβάσ̌ι͜α

Σα τέρτι͜α, σα παράπονα σ’
τα γιατρικά ’κ’ ευρέθαν
Ντο ’κ’ έμευες ετσ̌άτεψες
και ντ’ ενεμένες ’κ’ έρθαν

Καρδόπο μ’ αναρμάτωτον
και -ν- άφραγον τσ̌αΐρι
Αποθεδέν ’κ’ εύρες χαράν
κι ας ση καν’νάν χατίρι

Σα τέρτι͜α, σα παράπονα σ’
τα γιατρικά ’κ’ ευρέθαν
Ντο ’κ’ έμευες ετσ̌άτεψες
και ντ’ ενεμένες ’κ’ έρθαν

Καρδι͜ά μ’, ντο έκοψες τ’ ομούτ’
και -ν- άλλο ’κι αναμένεις
Αδά σο χάλ’ ντ’ έγκανε σε
σίναν θα γιαραεύεις;

Σα τέρτι͜α, σα παράπονα σ’
τα γιατρικά ’κ’ ευρέθαν
Ντο ’κ’ έμευες ετσ̌άτεψες
και ντ’ ενεμένες ’κ’ έρθαν