Επιτραπέζιο

Φεγγάρι μ’, κι αν ελέπ’ς ατεν
ση στράταν κιάν’ να κλαίει
Κατήβα ντως έναν ωτίν
τίνος όνομαν λέει

Πάω να λέω όνεμαν,
αρνί μ’, τ’ εσόν κουίζω
κι όλον ο κόσμον εγροικά
εσέναν πως νουνίζω

Ποτάμι͜α όνταν χολι͜άσκουστουν
λιθάρι͜α κουβαλείτε
Τα κούμι͜α αν σύρετε σο γιάν’
τα τέρτι͜α μ’ ’κ’ επορείτε