Καρδόπο μ’, τα βάσανα σ’

Καρδόπο μ’, τα βάσανα σ’
ίλια ’κι τελείντανε
Γεράδες αλάρωτα
απάν’ ι-σ’ θα ’ίν’ντανε

Καρδόπο μ’, τα βάσανα σ’
σε καν’νάν ’κι λες ατα
Μαναχόν σο μέρωμαν
κάθεσαι και κλαις ατα

Καρδόπο μ’, τα βάσανα σ’
θάλασσαν αν ’ίν’ντανε
Τα παπόρι͜α τη κοσμί’
όλια απέσ’ θα κείντανε

Καρδόπο μ’, τα βάσανα σ’
πώς θα τογραεύ’νε σε!
Πώς θα ρούζ’νε απάν’ ι-σ’, ρίζα μ’
και θα καπατεύ’νε σε!