Στιχουργοί: Ιωάννης Κ. Χαριτίδης
Συνθέτες: Γιώργος Τσιφτελίδης
Ζαντία, ζαντία!
Το ψ̌όπο μ’ παίρ’ φωτίαν
και τραγωδώ και λάσκουμαι
σ’ έμορφα τα χωρία
Τη χώρας είμαι ο παλαλόν,
το χάπιν ντ’ αραεύ’νε
Πουλώ ζαντίαν, χ̌αίρουνταν,
γλεντούνε και χορεύ’νε
Ζαντίαν, ζαντίαν,
άψιμον και φωτίαν,
αούτα έχω ο παλαλόν
βαθέα σην καρδία μ’
Μ’ ελέπ’ς εμέν περιγελούν
ντο κουβαλώ ζαντίαν
’Ξέρω ντο έν’ φιλότιμον
και λόγια ας σην καρδίαν
Ζαντίαν, ζαντίαν,
άψιμον και φωτίαν,
αούτα έχω ο παλαλόν
βαθέα σην καρδία μ’
Για φέρ’τε μ’ έναν γνωστικόν,
μαθίζ’ ατον αχούλια
Πασ̌κείμ’ χωρίζ’ τ’ ανάλλαχτα
από τα περπεντούλια;
Ζαντίαν, ζαντίαν,
άψιμον και φωτίαν,
αούτα έχω ο παλαλόν
βαθέα σην καρδία μ’
Ζαντία, ζαντία!
Το ψ̌όπο μ’ παίρ’ φωτίαν
και τραγωδώ και λάσκουμαι
σ’ έμορφα τα χωρία| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ανάλλαχτα | αυτά που είναι αναντικατάστατα • αυτά που δεν αλλάζουν τα εσώρουχά τους • αυτά που δεν είναι ντυμένα με εορταστικά ρούχα | ||
| αούτα | αυτά | ||
| αραεύ’νε | ψάχνουν, αναζητούν, γυρεύουν | aramak |  |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| αχούλια | μυαλά | akıl < ʿaḳl |  |
| άψιμον | φωτιά | ||
| βαθέα | βαθιά | ||
| ελέπ’ς | βλέπεις | ||
| έμορφα | όμορφα | ||
| έν’ | είναι | ||
| ζαντία | τρέλα | σάννας |  |
| ζαντίαν | τρέλα | σάννας | |
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μαθίζ’ | μαθαίνω/ει κτ σε κπ, διδάσκει | ||
| παίρ’ | παίρνω/ει | ||
| παλαλόν | τρελό | ||
| πασ̌κείμ’ | μήπως, μήπως (και) | πᾶς καί ἔνι | |
| περιγελούν | κοροϊδεύουν | ||
| περπεντούλια | ορμαθός αργυρών και χρυσών κοσμημάτων ή μαργαριταριών που κοσμούν την κεφαλή γυναίκας (κατά τη βυζαντινή περίοδο συνήθως τα κοσμήματα αυτά κρέμονταν από το πλάι στέμματος κεφαλής) | perpendula/pendulo |  |
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| χ̌αίρουνταν | χαίρονται | ||
| χορεύ’νε | χορεύουν | ||
| χώρας | ξένος/η/ο/οι γενικά, οι/το/τα μη οικείο/α, ξενιτειάς | ||
| χωρία | χωριά | ||
| χωρίζ’ | χωρίζει • ξεχωρίζει • ξεδιαλέγει | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ανάλλαχτα | αυτά που είναι αναντικατάστατα • αυτά που δεν αλλάζουν τα εσώρουχά τους • αυτά που δεν είναι ντυμένα με εορταστικά ρούχα | ||
| αούτα | αυτά | ||
| αραεύ’νε | ψάχνουν, αναζητούν, γυρεύουν | aramak | |
| ας σην | απ’ την | ασό σην (από την) | |
| αχούλια | μυαλά | akıl < ʿaḳl | |
| άψιμον | φωτιά | ||
| βαθέα | βαθιά | ||
| ελέπ’ς | βλέπεις | ||
| έμορφα | όμορφα | ||
| έν’ | είναι | ||
| ζαντία | τρέλα | σάννας | |
| ζαντίαν | τρέλα | σάννας | |
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μαθίζ’ | μαθαίνω/ει κτ σε κπ, διδάσκει | ||
| παίρ’ | παίρνω/ει | ||
| παλαλόν | τρελό | ||
| πασ̌κείμ’ | μήπως, μήπως (και) | πᾶς καί ἔνι | |
| περιγελούν | κοροϊδεύουν | ||
| περπεντούλια | ορμαθός αργυρών και χρυσών κοσμημάτων ή μαργαριταριών που κοσμούν την κεφαλή γυναίκας (κατά τη βυζαντινή περίοδο συνήθως τα κοσμήματα αυτά κρέμονταν από το πλάι στέμματος κεφαλής) | perpendula/pendulo | |
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| χ̌αίρουνταν | χαίρονται | ||
| χορεύ’νε | χορεύουν | ||
| χώρας | ξένος/η/ο/οι γενικά, οι/το/τα μη οικείο/α, ξενιτειάς | ||
| χωρία | χωριά | ||
| χωρίζ’ | χωρίζει • ξεχωρίζει • ξεδιαλέγει | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 