Στιχουργοί: Μπάμπης Γρηγοριάδης
Συνθέτες: Μπάμπης Γρηγοριάδης
Ε! ν’ αηλί, ν’ αηλί, ν’ αηλί! [και] σο κιφάλι μ’ κάτ’ λαλεί Έμορφον πη θα φιλεί [βάι!] πάντα θα παρακαλεί Άσ̌κεμον πη θα φιλεί, [βάι!] τη μανίτσαν ατ’ ν’ αηλί Τη θάλασσας το νερόν [και] αλυκόν έν’, αλυκόν Τη κουτσ̌ής το φίλεμαν [βάι!] σο γαρίπ’ έν’ γιατρικόν Τη κουτσ̌ής το φίλεμαν σον Πάπην έν’ γιατρικόν Τρώγω και την ψ̌η σ’, πουλί μ’! Θεία μ’, το κορτσόπο σου μαύρον πεσταμπάλ’ φορεί Μεταξένο̤ν κι έμορφον, [βάι!] σ’ εγκαλόπο μ’ ’κ’ εχωρεί [γιαρ] Αγαπώ είναν κουτσ̌ήν π’ αγαπά την καλατσ̌ήν ’Κ’ επορώ να φέρ’ ατεν σ’ οσπίτι μ’ έναν βράδον Έλα, πουλί μ’, μετ’ εμέν!
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αλυκόν | αλμυρό/ή | ||
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr | |
| εγκαλόπο | αγκαλιά, αγκαλίτσα | ||
| είναν | έναν, μία | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| επορώ | μπορώ | ||
| εχωρεί | χωράει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καλατσ̌ήν | ομιλία, συνομιλία, συζήτηση | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| κιφάλι | κεφάλι | ||
| κορτσόπο | κοριτσάκι | ||
| κουτσ̌ήν | κόρη | ||
| κουτσ̌ής | κόρης | ||
| λαλεί | βγάζει λαλιά, καλεί, αποκαλεί, προσκαλεί, οδηγεί | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πη | που | ||
| φέρ’ | φέρνω/ει | ||
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αλυκόν | αλμυρό/ή | ||
| άσ̌κεμον | άσχημο, κακότροπο | ||
| ατεν | αυτήν | ||
| βράδον | βράδυ | ||
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr | |
| εγκαλόπο | αγκαλιά, αγκαλίτσα | ||
| είναν | έναν, μία | ||
| έμορφον | όμορφο | ||
| έν’ | είναι | ||
| επορώ | μπορώ | ||
| εχωρεί | χωράει | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| καλατσ̌ήν | ομιλία, συνομιλία, συζήτηση | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| κιφάλι | κεφάλι | ||
| κορτσόπο | κοριτσάκι | ||
| κουτσ̌ήν | κόρη | ||
| κουτσ̌ής | κόρης | ||
| λαλεί | βγάζει λαλιά, καλεί, αποκαλεί, προσκαλεί, οδηγεί | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| οσπίτι | σπίτι | hospitium<hospes | |
| πη | που | ||
| φέρ’ | φέρνω/ει | ||
| φίλεμαν | φιλί | ||
| ψ̌η | ψυχή |
