Το κορτσόπον ντ’ εγάπανα

Το κορτσόπον ντ’ εγάπανα
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
έτον πολλά μικρόν -ι
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;]
Τ’ ατεινεθέ και η σεβντά
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
έτον πολλά πικρόν -ι
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;]

Το κορτσόπον ντ’ εγάπανα
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
ατώρα έντον χ̌έρα
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;/
άτσ̌απα γιατί; λελεύω σε!]
Όσον ψηλά και να πετά
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
θα ρούζ’ σ’ εμά τα χ̌έρα̤
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;]

Τ’ αρνίν τ’ εμόν σην ξενιτά̤ν
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
έντονε πέντε χρόνα̤
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;]
Νύχταν-ημέραν επέμ’ναν
[ν’ αηλί εμέν, να βάι εμέν!]
τ’ ομματόπα μ’ σα στράτας
[άτσ̌απα γιατί, μικρόν αρνί μ’;]