Αραεύω σε

Εγάπ’ ντο είχα για τ’ εσέν
σον κόσμο απάν’ ’κ’ εχώρ’νεν
Έφυες και εφέκες με,
η ψ̌η μ’ μαύρα εφόρ’νεν

Κλώστ’ οπίσ’, αραεύω σε,
λύεται το καρδόπο μ’
Σ’ όνερο μ’ αν ελέπω σε
κόπεται το λαλόπο μ’

Έναν ημέραν, πουλόπο μ’,
εμέν μανάχο εφέκες
Μαχ̌αίρ’ εποίκες την εγάπ’
και μαχ̌αιρέα εδέκες

Κλώστ’ οπίσ’, αραεύω σε,
λύεται το καρδόπο μ’
Σ’ όνερο μ’ αν ελέπω σε
κόπεται το λαλόπο μ’

Ατώρα επέμ’να μαναχός
με την αροθυμία σ’
Μέρ’ είσαι, μέρ’ ευρίεσαι;
Πού εδέκες την καρδία σ’;

Κλώστ’ οπίσ’, αραεύω σε,
λύεται το καρδόπο μ’
Σ’ όνερο μ’ αν ελέπω σε
κόπεται το λαλόπο μ’

Κλώστ’ οπίσ’, αραεύω σε,
λύεται το καρδόπο μ’
Σ’ όνερο μ’ αν ελέπω σε
κόπεται το λαλόπο μ’