Τ’ εσά τ’ ομμάτι͜α

Τ’ ομματόπα σ’, πουλόπο μ’,
έκαψαν το καρδόπο μ’
’Ποίκαν ατο κομμάτι͜α,
η ζωή μ’ δύο γάτι͜α

Τη ζωή μ’ τυρα̤ννίζ’νε,
ση γην όλια κρεμίζ’νε
Πουλί μ’, τ’ εσά τ’ ομμάτι͜α
ντ’ ευτάν’ την ψ̌η μ’ κομμάτι͜α

Είσαι κρύο νερόπον,
παρχαρί’ τσ̌ιτσ̌εκόπον
Έ͜εις το μέλ’ σα χ̌ειλόπα,
τ’ άψιμον σ’ ομματόπα

Τη ζωή μ’ τυρα̤ννίζ’νε,
ση γην όλια κρεμίζ’νε
Πουλί μ’, τ’ εσά τ’ ομμάτι͜α
ντ’ ευτάν’ την ψ̌η μ’ κομμάτι͜α

Αγγελούδ’ είσαι, πουλί μ’,
συ επέρες τ’ αχούλι μ’
Ρούζω απέσ’ ση φωτίαν
για τ’ εσόν την καρδίαν

Τη ζωή μ’ τυρα̤ννίζ’νε,
ση γην όλια κρεμίζ’νε
Πουλί μ’, τ’ εσά τ’ ομμάτι͜α
ντ’ ευτάν’ την ψ̌η μ’ κομμάτι͜α