Σερβία

Ας σην Σερβίαν αν περά͜εις
’κι θα ελέπ’ς τον ήλιον
ψηλά σον ουρανόν
Σο όνομαν τ’ ειρήνης
χάν’νε έναν λαόν

Έναν κράτος γονατίζ’νε,
όσα έστεσαν κρεμίζ’νε
Αίμα, σκοτωμοί και θρήνοι,
πόλεμοι, όχι ειρήνη

Ας σην Σερβίαν αν περά͜εις
κωφά να είν’ τ’ ωτία σ’
για να μη ακούν
πως κλαίγ’νε οι μανάδες
και πως ατείν’ πονούν

Έναν κράτος γονατίζ’νε,
όσα έστεσαν κρεμίζ’νε
Αίμα, σκοτωμοί και θρήνοι,
πόλεμοι, όχι ειρήνη

Ας σην Σερβίαν αν περά͜εις
έναν κερόπον άψον
σο χώμαν ντο πατείς
Εκεί π’ επέμ’νεν άταφος
σάεψον έν’ παιδί σ’

Έναν κράτος γονατίζ’νε,
όσα έστεσαν κρεμίζ’νε
Με ιδρώματα και αίμα
τη Σερβίαν ξαν θα χτίζ’νε