Ντό αμαρτίας κουβαλώ;

Ντό αμαρτίας κουβαλώ,
πέ͜ει με ας εξέρω,
κι ατόσον την ψ̌η μ’ τυρα̤ννί͜εις
κι ευτάς με κι υποφέρω;

Ντό αμαρτίας κουβαλώ
και ντό κακόν εποίκα
κι άμον χοσ̌έτ’ παίρτς με και πας
και χάντς με σην τσ̌οπλίκα;

Ντό αμαρτίας κουβαλώ,
κουμούλα̤ εγώ σ’ ωμία μ’
και εκαπάτεψαν την ψ̌η μ’
άμον το χ̌ι͜όν’ τ’ ορμία;

Ντό αμαρτίας κουβαλώ
και ντό κακόν εποίκα
κι άμον χοσ̌έτ’ παίρτς με και πας
και χάντς με σην τσ̌οπλίκα;

Ντό αμαρτίας κουβαλώ,
νέ ’γροίκ’σα νέ θυμούμαι
Αν ίσως λέγω ψέματα
ας ρούζω και σκοτούμαι

Ντό αμαρτίας κουβαλώ
και ντό κακόν εποίκα
κι άμον χοσ̌έτ’ παίρτς με και πας
και χάντς με σην τσ̌οπλίκα;