
Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ατό το κεμεντζ̌όπο μου
ντό καλατσ̌εύ’ και λέει με;
Ατό τον θάνατο μ’ περ’μέν’
να κάθεται και κλαίει με
Αναμέν’ και τον θάνατο μ’
να κάθεται και κλαίει με
Ατό το κεμεντζ̌όπο μου
να έτον η κασέλα μ’
Απαγκέσ’ ντο κρούει το τοξάρ’
να έτον η παντέρα μ’
Κεμεντζ̌όπο μ’ άκλερον,
κεμεντζ̌έ μ’ κλαμένον/καημένον
Εσύ μανάχον παρ’γοράς
το ψ̌όπο μ’ το καμένον/
την καρδά̤ μ’ το καμένον
Κεμεντζ̌έ μ’ εσύ εποίκες με/
Και κεμεντζ̌έ μ’ εποίκες με
τα νύχτας να γυρίζω
Σεβντάν έχω σην καρδία μ’/σο καρδόπο μ’
και πώς να ταγιανίζω!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| άκλερον | άκληρο, φτωχό, δύστυχο, ταλαίπωρο | ||
| αναμέν’ | περιμένει | ||
| απαγκέσ’ | πάνω εκεί πέρα | ||
| ατό | αυτό | ||
| εποίκες | έκανες, έφτιαξες | ποιέω-ῶ | |
| έτον | ήταν | ||
| καλατσ̌εύ’ | μιλάω/ει, συνομιλώ/ει, συζητώ/άει | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| καρδά̤ | καρδιά | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| κασέλα | φέρετρο | cassela | |
| κεμεντζ̌έ | λύρα | kemençe/kemānçe | |
| κεμεντζ̌όπο | (υποκορ.) λύρα | kemençe/kemānçe | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μανάχον | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| νύχτας | (ον.πληθ.,τα) νύχτες | ||
| παντέρα | σημαία που υψώνεται ως ιδιαίτερο διακριτικό παρουσίας | bandiera | |
| περ’μέν’ | περιμένει | ||
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā | |
| ταγιανίζω | αντέχω, βαστάω, υπομένω | dayanmak | |
| τοξάρ’ | δοξάρι | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| άκλερον | άκληρο, φτωχό, δύστυχο, ταλαίπωρο | ||
| αναμέν’ | περιμένει | ||
| απαγκέσ’ | πάνω εκεί πέρα | ||
| ατό | αυτό | ||
| εποίκες | έκανες, έφτιαξες | ποιέω-ῶ | |
| έτον | ήταν | ||
| καλατσ̌εύ’ | μιλάω/ει, συνομιλώ/ει, συζητώ/άει | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| καρδά̤ | καρδιά | ||
| καρδόπο | καρδούλα | ||
| κασέλα | φέρετρο | cassela | |
| κεμεντζ̌έ | λύρα | kemençe/kemānçe | |
| κεμεντζ̌όπο | (υποκορ.) λύρα | kemençe/kemānçe | |
| κρούει | χτυπάει | κρούω | |
| μανάχον | (έναρθρο) μοναχός, μοναχό, (επίρρ) μόνο/μοναχά | ||
| νύχτας | (ον.πληθ.,τα) νύχτες | ||
| παντέρα | σημαία που υψώνεται ως ιδιαίτερο διακριτικό παρουσίας | bandiera | |
| περ’μέν’ | περιμένει | ||
| σεβντάν | αγάπη, έρωτα | sevda/sevdā | |
| ταγιανίζω | αντέχω, βαστάω, υπομένω | dayanmak | |
| τοξάρ’ | δοξάρι | ||
| ψ̌όπο | ψυχούλα |

