Σκηνή 9η

(ποταμός και πεδιάς Πάτλαμα)
Νταϊσάββας, Πασ̌άγιαννες, Πασ̌αγιαννίνα, Γιάννες, Παρθένα, Δεσποινή, Χωρικοί και Χωρικαί.

ΧΩΡΙΚΟΙ: Νταϊσάββα, επίασαμ’ ατς, αδά είν’, ατεχάτεν,
ας ’λέπουμ’ ντό θα ποί’ ατους.

ΝΤΑΪΣΑΒΒΑΣ: Αδά κοντά ελάτεν.
Ναι, Γεωρίκα, ’κ’ εντρέπεσαι, ακούς γαϊδαροπούλιν;
Κρίμαν, κρίμαν ντ’ εθάρρενα πως έ͜εις λίγον αχούλιν.
Ντό θέλτς τώρα να ποιώ σε, ξύλον γιά σε χαπούσιν,
να βάλ’νε σε σα σίδερα, να φέρεις λίγον γνώσην.
Φτου, φτου σ’ ατό σον πρόσωπο σ’, φτύσετ’ ατοναν όλοι,
μ’ ελέπ’νε σε τ’ ομμάτα̤ μου, εσ̌όγλη και κιοπόγλη!