Τσ̌αχουρομμάταινα

Τσ̌αχουρομμάταινα μ’, εσύ,
επέρες ας σον κύρη σ’
Πόσοι αγούρ’ θα σπάουνταν,
πουλί μ’, για το χατίρι σ’;

Τσ̌αχουρομμάταινα μ’, εσύ,
ομοι͜άεις πασ̌τάν την μάνα σ’
Τον κόσμον επαλάλωσεν
ατό η εμορφάδα σ’

Τσ̌αχουρομμάταινα μ’, εσύ,
να έ͜εις καλόν καρδίαν
Τα γονικά σ’ να χ̌αίρουνταν
κακόν μ’ ευτάς καμίαν

Τσ̌αχουρομμάταινα μ’, εσύ,
τη παιδί’ σι-μ’ κλαδόπον
Τίνος καρδίαν συ θα καί͜εις;
Τίνος θα καί͜εις το ψ̌όπον;