Στιχουργοί: Παραδοσιακό
Συνθέτες: Παραδοσιακό
Ν’ αϊλί που ξενιτεύκεται,
ν’ αϊλί που ξενιτεύει
Ν’ αϊλί που αποχωρίεται
κι αν θέλτς ας βασιλεύει
Τη ξενιτείας τα νερά
θολά και ματωμένα
Που επορεί και πίν’ α̤τα
ας έρ’ται μετ’ εμένα
Η ξενιτει͜ά κι ο θάνατον,
τα δύο έναν είναι
Εζύασα κι ετέρεσα,
η ξενιτει͜ά βαρύν έν’
Ανάθεμα και τα μακρά
και τα πιδεβασέας
Ατά πα -ν- εγροικούν ατο
ντο είμαι ξενιτέας| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποχωρίεται | αποχωρίζεται | ||
| ατά | αυτά | ||
| εγροικούν | καταλαβαίνουν | ||
| εζύασα | ζύγισα | ||
| έν’ | είναι | ||
| επορεί | μπορεί | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ετέρεσα | κοίταξα | ||
| θάνατον | θάνατος | ||
| θέλτς | θέλεις | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξενιτέας | ξενιτεμένος | ||
| ξενιτεύκεται | ξενιτεύεται | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| πιδεβασέας | απομακρύνσεις, αποχωρισμοί | από + δι͜αβασέα | |
| πίν’ | πίνω/ει |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| αποχωρίεται | αποχωρίζεται | ||
| ατά | αυτά | ||
| εγροικούν | καταλαβαίνουν | ||
| εζύασα | ζύγισα | ||
| έν’ | είναι | ||
| επορεί | μπορεί | ||
| έρ’ται | έρχεται | ||
| ετέρεσα | κοίταξα | ||
| θάνατον | θάνατος | ||
| θέλτς | θέλεις | ||
| μακρά | (επιρρ.) μακριά, (επιθ.) μακρινά, απομακρυσμένα | ||
| μετ’ | μαζί με (με αιτιατική), με (τρόπος) | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| ξενιτέας | ξενιτεμένος | ||
| ξενιτεύκεται | ξενιτεύεται | ||
| πα | πάλι, επίσης, ακόμα | ||
| πιδεβασέας | απομακρύνσεις, αποχωρισμοί | από + δι͜αβασέα | |
| πίν’ | πίνω/ει |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 