Καρδία μ’

Τον ήλιον θέλτς να φέρω σε
τ’ απέσ’ ι-σ’ να χουλένει
Εσύ ’κ’ εξέρτς πως η σεβντά
χ̌ίλια φοράς πικραίνει;


♫

Καρδία μ’, πέει με ντ’ έπαθες
και τη σεβντάν ’κι θέλεις
Εκρύανες, καρδόπο μου,
σεβντά ας σο νου μ’ ’κ’ εβγαίνεις

Τον ήλιον θέλτς να φέρω σε
τ’ απέσ’ ι-σ’ να χουλένει,
Εσύ ’κ’ εξέρτς πως η σεβντά
χ̌ίλια φοράς πικραίνει;

Θα φέρω σε, καρδόπο μου,
τσ̌ιτσ̌άκ’ πρωτανθισμένον
Ατό σεβντάν ’κι θα γνωρίζ’,
’κι θα έν’ χολιασμένον

Πέει με ντό θέλτς να ευτάω σε,
καρδία μ’, π’ εμαρέθες;
Μ’ έναν σεβντάν επέζεψες
και βλαστημάς π’ ευρέθες