Δημήτρης Αποστολάκης
Δημήτρης Αποστολάκης
Ο Δημήτρης Αποστολάκης γεννήθηκε στην Πολυθέα Ηρακλείου και μεγάλωσε στην Κρήτη, σε ένα περιβάλλον όπου η μουσική αποτελούσε ζωντανό στοιχείο της καθημερινότητας και της συλλογικής μνήμης. Από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την κρητική μουσική παράδοση, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του λύρα. Η σχέση του με το όργανο και τη μουσική διαμορφώθηκε αρχικά βιωματικά, μέσα από κοινωνικές εκδηλώσεις, πανηγύρια και την προφορική λαϊκή παράδοση, πριν αποκτήσει συστηματικότερο χαρακτήρα και ευρύτερους ορίζοντες αναζήτησης.
Παράλληλα με τη μουσική του πορεία, σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Στο πλαίσιο των σπουδών του ανέπτυξε ερευνητική δραστηριότητα στο CERN ως υπότροφος, ερχόμενος σε επαφή με το διεθνές επιστημονικό περιβάλλον. Η επιστημονική του κατάρτιση συνυπήρξε σταθερά με τη μουσική του δραστηριότητα και λειτούργησε συμπληρωματικά στον τρόπο σκέψης, στη δομή και στη δημιουργική του αντίληψη.
Το 1990 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του μουσικού σχήματος «Χαΐνηδες», το οποίο ξεκίνησε ως μια παρέα μεταπτυχιακών φοιτητών του Φυσικού Ηρακλείου και εξελίχθηκε σε μουσική κολεκτίβα με διακριτή καλλιτεχνική φυσιογνωμία. Από την αρχή είχε κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της μουσικής, θεματικής και αισθητικής κατεύθυνσης του σχήματος, συμβάλλοντας καθοριστικά στη συνολική του ταυτότητα.
Οι «Χαΐνηδες» ανέπτυξαν μια ιδιαίτερη δημιουργική πορεία, αντλώντας στοιχεία από την κρητική και τη μικρασιατική μουσική, τη λαϊκή δημιουργία και τον ευρύτερο χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Το έργο τους περιλάμβανε πρωτότυπες συνθέσεις, δισκογραφία και παραστάσεις που συνέδεσαν οργανικά τη μουσική με τον λόγο και τη σκηνική πράξη. Στο πλαίσιο αυτό, ο Δημήτρης Αποστολάκης συμμετείχε ενεργά στη σύνθεση, στην ερμηνεία, στη συγγραφή στίχων και κειμένων, καθώς και στη συνολική καλλιτεχνική σύλληψη των έργων.
Παράλληλα με τη δράση των «Χαΐνηδων», ανέπτυξε και προσωπικές δημιουργικές πρωτοβουλίες και διαθεματικές συνεργασίες, διατηρώντας σταθερό ενδιαφέρον για τη σχέση της μουσικής με άλλες μορφές έκφρασης. Η πορεία του χαρακτηρίζεται από μια συνεχή διερεύνηση της σχέσης παράδοσης και παρόντος, με την παράδοση να αντιμετωπίζεται ως ζωντανό, δυναμικό υλικό και πεδίο συλλογικής δημιουργίας. Η παρουσία του στον σύγχρονο ελληνικό πολιτιστικό χώρο συνδέεται άρρηκτα με τη μακρόχρονη δράση των «Χαΐνηδων» και με μια αντίληψη της μουσικής ως κοινωνικού και συλλογικού γεγονότος.
Φωτ.: Αλεξάνδρα Ρίμπα / Olafaq
lyrics
Τραγούδια (1)
- Το καρδόπο μ’ αντίδωρον - Υμνώ
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 