Σίμος Συμεωνίδης
Σίμος Συμεωνίδης
23 Μαρτίου 1972
14 Αυγούστου 2026Ο Συμεών (Σίμος) Συμεωνίδης γεννήθηκε το 1972 στο Κρέφελντ της Γερμανίας, από τον Ιωάννη και την Κυριακή Συμεωνίδη, έχοντας έναν ακόμη αδελφό, τον Βαλάντη. Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια τα έζησε στη Μικρή Μηλιά Πιερίας, όπου μεγάλωσε κοντά στους παππούδες του και στην ευρύτερη οικογένειά του.
Από μικρή ηλικία εκδήλωσε την αγάπη του για την ποντιακή μουσική και ιδιαίτερα για τα κρουστά όργανα. Με παιδικό αυθορμητισμό και δημιουργικότητα, μετέτρεπε ακόμη και παλιούς αλουμινένιους τενεκέδες στα πρώτα του «ντραμς». Η αγάπη αυτή τον οδήγησε σταδιακά στο ποντιακό νταούλι, με το οποίο συνδέθηκε βαθιά και το οποίο υπηρέτησε για πολλές δεκαετίες με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, συνέχισε με αφοσίωση να καλλιεργεί τις μουσικές του ικανότητες, συμμετέχοντας σε πλήθος πολιτιστικών και ποντιακών εκδηλώσεων. Με την παρουσία και τη μουσική του προσφορά αποτέλεσε για πολλά χρόνια μέρος της πολιτιστικής ζωής της Πιερίας, αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στην ποντιακή μουσική παράδοση.
Για περισσότερα από τριάντα πέντε χρόνια υπήρξε ενεργό και ιδιαίτερα σημαντικό μέλος της Ένωσης Ποντίων Πιερίας, συμμετέχοντας αδιάλειπτα στις περισσότερες εκδηλώσεις και δράσεις του συλλόγου. Η μακρόχρονη αυτή παρουσία υπήρξε σημαντικό κομμάτι της σχέσης του με την ποντιακή κοινότητα και της έμπρακτης προσφοράς του στον σύλλογο.
Παράλληλα, προσέφερε τη γνώση και την εμπειρία του στον Πολιτιστικό Σύλλογο Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης, διδάσκοντας το νταούλι σε νεότερους ανθρώπους και μεταδίδοντάς τους την τεχνική και την εμπειρία που είχε αποκτήσει μέσα από την πολυετή ενασχόλησή του με το όργανο. Με αυτόν τον τρόπο συνέβαλε στη διατήρηση και μετάδοση της ποντιακής μουσικής κληρονομιάς.
Το 2003 παντρεύτηκε τη Γεωργία Μουρατίδου. Μαζί δημιούργησαν την οικογένειά τους και απέκτησαν δύο παιδιά, την Κυριακή και τον Ιωάννη. Η οικογένειά του αποτέλεσε για εκείνον πηγή δύναμης, χαράς και δημιουργίας και παρέμεινε σταθερό σημείο αναφοράς σε όλη την πορεία της ζωής του.
Το 2025 ήρθε αντιμέτωπος με τη δύσκολη δοκιμασία της ασθένειας του καρκίνου. Την αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια, υπομονή και καρτερία, επιλέγοντας να κρατήσει για τον εαυτό του μεγάλο μέρος της δοκιμασίας και αποφεύγοντας να επιβαρύνει ή να στενοχωρήσει τους ανθρώπους που αγαπούσε. Δυστυχώς, παρά τη γενναία μάχη που έδωσε, στις 14 Αυγούστου 2026, άφησε την τελευταία του πνοή.
Ο Σίμος άφησε πίσω του την οικογένειά του, τους συγγενείς και τους φίλους του, καθώς και όλους εκείνους που τον γνώρισαν μέσα από τη μακρόχρονη παρουσία και προσφορά του. Άφησε, παράλληλα, μια πολύτιμη παρακαταθήκη στην ποντιακή μουσική: την αγάπη και τη γνώση του για το νταούλι, τη συμμετοχή του στα μουσικά και πολιτιστικά δρώμενα και τη διάθεση με την οποία μετέδωσε την εμπειρία του στους νεότερους.
Η μνήμη του θα παραμείνει συνδεδεμένη με τον ήχο του νταουλιού, με τις εκδηλώσεις στις οποίες συμμετείχε και με τους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκε την αγάπη του για την ποντιακή μουσική. Μέσα από όλα αυτά, ο Σίμος Συμεωνίδης άφησε το δικό του αποτύπωμα στην ποντιακή μουσική ζωή της Πιερίας και μια παρακαταθήκη που θα συνεχίσει να θυμίζει την παρουσία και την προσφορά του.
album
Albums/Singles (2)
Ξίφαρον 2006
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 