Προίκαν ’κι θα παίρω

Όντες θα παντρεύω
προίκαν ’κι θα παίρω
Καλόν κορτσόπον
σ’ οσπίτ’ θα φέρω
να γυροκλώσκουμαι
άμον ντο θέλω

Αμὰν με την προίκαν 
το σακούλ’ γομούται
Κι ο νέος σ’ ωμία τ’,
ν’ αϊλί ντο φορτούται! ⇋

Προίκαν αν παίρω
θα υποφέρω
γιατί όντες δίν’νε
τη γιακά σ’ ’κι αφήν’νε
κι ήνταν ευτάν’
λογαρίαν ’κι δίν’νε

Θ’ ακούς ήνταν λέγ’νε,
θ’ ευτάς ήνταν θέλ’νε
Κι εσέν θα ευτάνε
ατείν’ ντο εξέρ’νε ⇋

Προίκας, παράδες
μη προσκυνάτεν
Και όντες θέλετε
να πάτεν
καλά καρδίας
να προτιμάτεν

Το χρήμαν τελείται, 
η προίκα φαούται
Γιαράν ντ’ ανοίεται
άλλο ’κι λαρούται ⇋