Στιχουργοί: Δημήτριος Χουνουζίδης
Συνθέτες: Δημήτριος Χουνουζίδης
Πολλά χρόνια επέρασα
εγώ σην ξενιτείαν
Ατά πώς ετελείωσαν
και τ’ εμόν την καρδίαν
Εγώ σα ξένα χώματα
ντ’ υπόφερα και είδα
Παραφέρω σε, νε! γλυκύν
και έμορφη¹ πατρίδα
Η ψ̌η μ’ τυρι͜αννισμένον,
έν’ η καρδι͜ά μ’ ματωμένον
Τη ξενιτείας το νερόν
πώς έν’ φαρμακωμένον!| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| ατά | αυτά | ||
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ |  |
| έν’ | είναι | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τυρι͜αννισμένον | τυραννισμένο/η, ταλαιπωρημένο/η | ||
| ψ̌η | ψυχή |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| ατά | αυτά | ||
| γλυκύν | γλυκιά/ό | ||
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| έν’ | είναι | ||
| πολλά | (επίθ.) πολλά, (επίρρ.) πολύ | ||
| τυρι͜αννισμένον | τυραννισμένο/η, ταλαιπωρημένο/η | ||
| ψ̌η | ψυχή |
¹ Ορθότερη η χρήση του «έμορφος» στην ποντιακή
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 