Στιχουργοί: Παναγιώτης Παναγιωτίδης
Συνθέτες: Παναγιώτης Παναγιωτίδης
Η καρδία μ’ έντον μαύρον
άμον τον καπνόν
Τα μαλλία μ’ ένταν άσπρα,
άσπρα άμον χ̌ι͜όν’
Λάσκουμαι σα μαύρα ξένα
άμον τον ζαντόν
Εσκοτείνεψαν τ’ ομμάτα̤ μ’,
άλλο ’κ’ επορώ
Εροθύμεσα τον τόπο μ’
κι όλεν τραγωδώ
Η καρδία μ’ έν’ καμένον,
κλαίγω και πονώ
Η μανίτσα μ’ κι ο πατέρα μ’
περιμέν’νε με
Κάθουνταν και καλατσ̌εύ’νε
κι όλεν για τ’ εμέν
τον Χριστόν παρακαλούνε
ωχ! ν’ αϊλί εμέν| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα |  |
| έν’ | είναι | ||
| ένταν | έγιναν | ||
| έντον | έγινε | ||
| επορώ | μπορώ | ||
| εροθύμεσα | νοστάλγησα | ||
| εσκοτείνεψαν | σκοτείνιασαν | ||
| ζαντόν | τρελό | σάννας | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθουνταν | κάθονται | ||
| καλατσ̌εύ’νε | ομιλούν, συνομιλούν, συζητούν | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) |  |
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| ομμάτα̤ | μάτια | ||
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| χ̌ι͜όν’ | χιόνι |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| έν’ | είναι | ||
| ένταν | έγιναν | ||
| έντον | έγινε | ||
| επορώ | μπορώ | ||
| εροθύμεσα | νοστάλγησα | ||
| εσκοτείνεψαν | σκοτείνιασαν | ||
| ζαντόν | τρελό | σάννας | |
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κάθουνταν | κάθονται | ||
| καλατσ̌εύ’νε | ομιλούν, συνομιλούν, συζητούν | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| λάσκουμαι | περιφέρομαι, τριγυρίζω, περιπλανώμαι | ἀλάομαι/ηλάσκω | |
| μανίτσα | μανούλα | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| όλεν | όλη/ο, ολόκληρη/ο | ||
| ομμάτα̤ | μάτια | ||
| τραγωδώ | τραγουδάω | ||
| χ̌ι͜όν’ | χιόνι |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 