Ν’ αηλί εμέν, ν’ αχά εμέν ση Σαντάς τοι νυφάδας Έσπρυναν τα μαλλία τουν και με τοι πεθεράδας Για τ’ εμάς κόσμος και χαρά όλι͜α είν’ νι͜αφιλι͜άδας Όλ’ χ̌αίρουντανε με τ’ αγούρτς κι εμείς με τα πασμάδας Και ση Σαντά που έντρισεν μη λέει είμ’ αντρισμέντσα Ο πρόσωπος ατ’ς ’κι γελά, πάντα τυρι͜αννισμέντσα Τ’ ορφανόν αν ’κι χ̌αίρεται, γειτόνοι μ’, ση κυρού ’θε μη λέει αντρίζ’ και χ̌αίρεται ατό ση πεθερού ’θε
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αγούρτς | νέους άνδρες, εφήβους | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αντρίζ’ | παντρεύει, παντρεύεται | ||
| αντρισμέντσα | παντρεμένη | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έντρισεν | παντρεύτηκε, βρήκε άντρα (για γυναίκα) | ||
| έσπρυναν | άσπρισαν | ||
| ’θε | του/της | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κυρού | πατέρα | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| νι͜αφιλι͜άδας | μάταια, ανώφελα | nafile/nāfile | |
| νυφάδας | νύφες | ||
| όλ’ | όλοι/α | ||
| πασμάδας | βαμβακερά υφάσματα | basma | |
| πρόσωπος | πρόσωπο | ||
| τοι | τους/τις | ||
| τουν | τους | ||
| τυρι͜αννισμέντσα | τυραννισμένη, ταλαιπωρημένη | ||
| χ̌αίρουντανε | χαίρονται |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αγούρτς | νέους άνδρες, εφήβους | ||
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| αντρίζ’ | παντρεύει, παντρεύεται | ||
| αντρισμέντσα | παντρεμένη | ||
| ατ’ς | αυτής, της | ||
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| έντρισεν | παντρεύτηκε, βρήκε άντρα (για γυναίκα) | ||
| έσπρυναν | άσπρισαν | ||
| ’θε | του/της | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κυρού | πατέρα | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| νι͜αφιλι͜άδας | μάταια, ανώφελα | nafile/nāfile | |
| νυφάδας | νύφες | ||
| όλ’ | όλοι/α | ||
| πασμάδας | βαμβακερά υφάσματα | basma | |
| πρόσωπος | πρόσωπο | ||
| τοι | τους/τις | ||
| τουν | τους | ||
| τυρι͜αννισμέντσα | τυραννισμένη, ταλαιπωρημένη | ||
| χ̌αίρουντανε | χαίρονται |
Η Μάγδα δεν ξεχνούσε και τις άλλες γυναίκες της Σαντάς των οποίων η μοίρα με την ξενιτιά ήταν επίσης κακή, και τραγούδησε κι εκείνες (Στάθης Αθανασιάδης)
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 