Στιχουργοί: Γεώργιος Ζαπουνίδης
Συνθέτες: Παναγιώτης Κοσμίδης
Πάντα με τ’ «αχ» και με το «βαχ», πάντα ν’ αϊλί εμέναν [γιαρ] Τα νεότητα μ’ έφαγα, γιαβρόπο μ’ / πουλόπο μ’, για τ’ εσέναν [γιαρ] Καιροί έρθανε κι εδέβανε και χρόνια και ζαμάνια [γιαρ] Ακόμα ορωματι͜άγουμαι ντο κείσαι σην εγκάλια μ’ [γιαρ] Τ’ εμόν και τ’ εσόν η εγάπ’ σον κόσμον έτον θάμαν [γιαρ] Γιαβρόπο μ’ / πουλόπο μ’, ’κ’ έτονε γράφτον να χ̌αίρουμες εντάμαν [γιαρ] να ζούμε εμείς εντάμαν
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| γιαβρόπο | μωράκι, μικρούλι, παιδάκι | yavru + -όπον |  |
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr |  |
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εγκάλια | αγκαλιά | ||
| εδέβανε | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω |  |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| εντάμαν | μαζί | ||
| έρθανε | ήρθαν | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| έτον | ήταν | ||
| έτονε | ήταν | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κείσαι | κείτεσαι, ξαπλώνεις | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| ορωματι͜άγουμαι | ονειρεύομαι | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| χ̌αίρουμες | χαιρόμαστε |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| γιαβρόπο | μωράκι, μικρούλι, παιδάκι | yavru + -όπον | |
| γιαρ | αγαπητός/ή/ό, αγάπη | yâr | |
| εγάπ’ | αγάπη | ||
| εγκάλια | αγκαλιά | ||
| εδέβανε | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω | |
| εμόν | δικός/ή/ό μου | ἐμοῦ | |
| εντάμαν | μαζί | ||
| έρθανε | ήρθαν | ||
| εσόν | δικός/ή/ό σου | ||
| έτον | ήταν | ||
| έτονε | ήταν | ||
| θάμαν | θαύμα | ||
| ’κ’ | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κείσαι | κείτεσαι, ξαπλώνεις | ||
| ν’ αϊλί | αλίμονο!, συμφορά! | ||
| νεότητα | νιότη, νιάτα | ||
| ορωματι͜άγουμαι | ονειρεύομαι | ||
| πουλόπο | πουλάκι | ||
| χ̌αίρουμες | χαιρόμαστε |
Με την ευγενική χορηγία φιλοξενίας της 