Άστρον τη Βεργίνας/Πράσινα τ’ ομματόπα σ’/Σύρω τον πόνον
Στιχουργοί: Κώστας Καραπαναγιωτίδης | Κώστας Κωνσταντινίδης
Συνθέτες: Κώστας Καραπαναγιωτίδης

Στιχουργοί: Κώστας Καραπαναγιωτίδης | Κώστας Κωνσταντινίδης
Συνθέτες: Κώστας Καραπαναγιωτίδης
Άμον ήλες φωτά͜εις, πουλί μ’, και άστρον τη Βεργίνας Να παίρω έναν φίλεμα σ’ εδέβαν δέκα μήνας Όσα να λέγω για τ’ εσέν, αρνόπο μ’, ’κι κανείνταν Απάν’ σον πρόσωπο σ’ θα̤ρρείς φεγγάρι͜α δέκα κείνταν ♫ Πράσινα είν’ τ’ ομματόπα σ’, σον ήλεν παρλαεύ’νε [λελεύ’ ατα] Ατά όντες τερώ -γ- ατα θα̤ρρώ πως καλατσ̌εύ’νε [λελεύ’ ατα] Έχ’νε ατά τ’ ομματόπα σ’ τη θάλασσας το χρώμαν [ν’ αηλί εμέν] Εσέν αν ’κι θα παίρω σε θα τρώει με ξαν το χώμαν [λελεύω σε/ν’ αηλί εμέν] ♫ Ν’ αηλί εμέν ντο έσυρα και για τ’ ατό και μόνον Ατό γελά και χ̌αίρεται κι εγώ σύρω τον πόνον Αρνί μ’, όνταν ελέπω σε πάω να παλαλούμαι Μαχ̌αίρ’ να έχω σπάουμαι, κρεμός να έν’ σκοτούμαι
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλευση |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| εδέβαν | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν, (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| έν’ | είναι | ||
| έσυρα | έσυρα, τράβηξα, έριξα | ||
| έχ’νε | έχουνε | ||
| ήλεν | ήλιος/ήλιο | ||
| ήλες | ήλιος | ||
| καλατσ̌εύ’νε | ομιλούν, συνομιλούν, συζητούν | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| κανείνταν | είναι αρκετά, επαρκούν για κτ | ἱκανόω | |
| κείνταν | κείτονται, ξαπλώνουν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρεμός | γκρεμός | ||
| λελεύ’ | χαίρομαι/εται | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| μήνας | (τα) μήνες | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| ξαν | πάλι, ξανά | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| όνταν | όταν | ||
| όντες | όταν | ||
| όσα | όσες φορές | ||
| παίρω | παίρνω | ||
| παλαλούμαι | τρελαίνομαι | ||
| παρλαεύ’νε | λάμπουν, λαμποκοπούν | parlamak | |
| σκοτούμαι | σκοτώνομαι | ||
| σπάουμαι | σφάζομαι | ||
| σύρω | σέρνω, τραβώ, ρίχνω | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| φίλεμα | φιλί | ||
| φωτά͜εις | φωτίζεις, λάμπεις |
| Κείμενο | Επεξήγηση | Ετυμ. Ρίζα | Προέλ. |
|---|---|---|---|
| αηλί | αλίμονο | ἀ- + μεσαιωνική ελληνική ἠλί < εβραϊκά אל (θεός) | |
| άμον | σαν, όπως, καθώς | ἅμα | |
| απάν’ | πάνω | ||
| αρνόπο | αρνάκι, χαϊδευτική προσφώνηση γυναίκας | ||
| ατά | αυτά | ||
| ατα | αυτά | ||
| εδέβαν | (για τόπο) πέρασαν, διέσχισαν, (για χρόνο) πέρασαν | διαβαίνω | |
| είν’ | (για πληθ.) είναι | ||
| ελέπω | βλέπω | ||
| έν’ | είναι | ||
| έσυρα | έσυρα, τράβηξα, έριξα | ||
| έχ’νε | έχουνε | ||
| ήλεν | ήλιος/ήλιο | ||
| ήλες | ήλιος | ||
| καλατσ̌εύ’νε | ομιλούν, συνομιλούν, συζητούν | keleci=καλός λόγος (Παλαιά Τουρκική Ανατολίας) | |
| κανείνταν | είναι αρκετά, επαρκούν για κτ | ἱκανόω | |
| κείνταν | κείτονται, ξαπλώνουν | ||
| ’κι | δεν | οὐκί<οὐχί | |
| κρεμός | γκρεμός | ||
| λελεύ’ | χαίρομαι/εται | ||
| λελεύω | χαίρομαι | ||
| μαχ̌αίρ’ | μαχαίρι | ||
| μήνας | (τα) μήνες | ||
| ν’ αηλί | αλίμονο | μεσαιων. ελλ. ἀλί<ἀ- + ἠλί (εβραϊκά אל)= θεός | |
| ξαν | πάλι, ξανά | ||
| ομματόπα | ματάκια | ||
| όνταν | όταν | ||
| όντες | όταν | ||
| όσα | όσες φορές | ||
| παίρω | παίρνω | ||
| παλαλούμαι | τρελαίνομαι | ||
| παρλαεύ’νε | λάμπουν, λαμποκοπούν | parlamak | |
| σκοτούμαι | σκοτώνομαι | ||
| σπάουμαι | σφάζομαι | ||
| σύρω | σέρνω, τραβώ, ρίχνω | ||
| τερώ | κοιτώ | ||
| φίλεμα | φιλί | ||
| φωτά͜εις | φωτίζεις, λάμπεις |

